آیین دادرسی کیفری

رأی وحدت رویه شماره ۶۹۰

قطعی بودن تصمیم دادگاه درباره اعتراض شاکی به قرار منع تعقیب بازپرس در نظام سابق

تاریخ صدور: 1385/05/03انتشار رسمی: رأی شماره 690هیأت عمومی دیوان عالی کشور
شماره رأی۶۹۰
چکیده رأی

بر پایه قانون اصلاح دادگاه‌های عمومی و انقلاب، قرار منع تعقیب بازپرس با اعتراض شاکی در دادگاه صالح بررسی می‌شد و تصمیم دادگاه در این خصوص قطعی و غیرقابل تجدیدنظر بود.

نتیجه حقوقی رأی

قاعده حقوقی رأی

خلاصه قاعده‌ای که از رأی هیأت عمومی دیوان عالی کشور قابل استخراج است.

طبق بند «ن» ماده ۳ قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب، قرار منع تعقیب صادرشده از بازپرس به تقاضای شاکی خصوصی در دادگاه صالح قابل اعتراض بود و تصمیم دادگاه درباره این اعتراض قطعی و غیرقابل تجدیدنظر محسوب می‌شد.

کاربرد در رسیدگی و دفاع

کاربرد رأی در رسیدگی و دفاع

مهم‌ترین نتایج قابل استفاده رأی در رسیدگی قضایی، دفاع و تحلیل پرونده.

۱

نظام اعتراض به قرارها با قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ بازتنظیم شده است؛ در پرونده‌های فعلی مواد ۲۷۰ و ۲۷۳ و نوع جرم ملاک‌اند.

۲

مستند مرتبط: قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب ـ بند «ن» ماده ۳؛ مبنای تاریخی

۳

مستند مرتبط: قانون آیین دادرسی کیفری ـ مواد ۲۷۰ و ۲۷۳

موضوعات مرتبط

کلیدواژه‌های رأی

موضوعات اصلی برای جست‌وجو و ارتباط این رأی با سایر قوانین و آرا.

قرار منع تعقیباعتراض شاکیبازپرسقطعیت رأیدادگاه صالح
منبع رسمی

پایگاه حقوقی صلح

برای استناد قضایی یا پژوهشی، متن کامل رأی، گزارش پرونده، استدلال هیأت عمومی و مقررات استنادی را در منبع رسمی مطالعه و تطبیق دهید.

مشاهده متن کامل رسمی