حقوق کار و تأمین اجتماعی

رأی وحدت رویه شماره ۷۲۰

صلاحیت سازمان تأمین اجتماعی برای رسیدگی به الزام کارفرما به پرداخت حق بیمه ایام اشتغال

تاریخ صدور: 1390/03/03انتشار رسمی: رأی شماره 720هیأت عمومی دیوان عالی کشور
شماره رأی۷۲۰
چکیده رأی

اگر کارفرما حق بیمه ایام اشتغال بیمه‌شده را نپردازد، رسیدگی به درخواست الزام کارفرما به پرداخت و پذیرش حق بیمه و احتساب سابقه، در صلاحیت سازمان تأمین اجتماعی محل است.

نتیجه حقوقی رأی

قاعده حقوقی رأی

خلاصه قاعده‌ای که از رأی هیأت عمومی دیوان عالی کشور قابل استخراج است.

مطابق مواد ۳۰، ۳۶، ۳۹ و ۴۰ قانون تأمین اجتماعی، کارفرما مسئول پرداخت حق بیمه سهم خود و بیمه‌شده است و سازمان تأمین اجتماعی مکلف به مطالبه و وصول آن و ارائه خدمت به بیمه‌شده می‌باشد. بنابراین رسیدگی به درخواست بیمه‌شده برای الزام کارفرما به پرداخت حق بیمه ایام اشتغال و پذیرش آن از سوی سازمان، در صلاحیت سازمان تأمین اجتماعی محل است.

کاربرد در رسیدگی و دفاع

کاربرد رأی در رسیدگی و دفاع

مهم‌ترین نتایج قابل استفاده رأی در رسیدگی قضایی، دفاع و تحلیل پرونده.

۱

اعتراض به تصمیم یا اقدام نهایی سازمان تأمین اجتماعی، حسب مورد تابع مقررات دیوان عدالت اداری است؛ رأی درباره مرجع اولیه رسیدگی به تکلیف بیمه‌ای کارفرماست.

۲

مستند مرتبط: قانون تأمین اجتماعی ـ مواد ۳۰، ۳۶، ۳۹ و ۴۰

۳

مستند مرتبط: قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری ـ ماده ۲۷۰

موضوعات مرتبط

کلیدواژه‌های رأی

موضوعات اصلی برای جست‌وجو و ارتباط این رأی با سایر قوانین و آرا.

حق بیمهکارفرماسازمان تأمین اجتماعیسابقه بیمهصلاحیت
منبع رسمی

سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران

برای استناد قضایی یا پژوهشی، متن کامل رأی، گزارش پرونده، استدلال هیأت عمومی و مقررات استنادی را در منبع رسمی مطالعه و تطبیق دهید.

مشاهده متن کامل رسمی