حقوق خانواده

رأی وحدت رویه شماره ۷۷۹

امکان جمع شرط تنصیف دارایی با اجرت‌المثل کارهای زوجه

تاریخ صدور: 1398/05/15انتشار رسمی: رأی شماره 779هیأت عمومی دیوان عالی کشور
شماره رأی۷۷۹
چکیده رأی

تعیین اجرت‌المثل کارهای زوجه یا نحله بدل از آن، مانع رسیدگی و اجرای شرط تنصیف دارایی مندرج در عقدنامه نیست و دادگاه باید درباره هر دو حق تعیین تکلیف کند.

نتیجه حقوقی رأی

قاعده حقوقی رأی

خلاصه قاعده‌ای که از رأی هیأت عمومی دیوان عالی کشور قابل استخراج است.

چون شرط تنصیف دارایی منشأ قراردادی و اجرت‌المثل کارهای زوجه منشأ قانونی دارد، جمع آن دو تعارضی ندارد و دادگاه باید علاوه بر اجرت‌المثل، نسبت به حق ناشی از شرط ضمن عقد نیز رسیدگی کند.

کاربرد در رسیدگی و دفاع

کاربرد رأی در رسیدگی و دفاع

مهم‌ترین نتایج قابل استفاده رأی در رسیدگی قضایی، دفاع و تحلیل پرونده.

۱

تحقق هر حق تابع شرایط قانونی و قراردادی مستقل خود است؛ رأی صرفاً عدم تنافی و امکان جمع را تثبیت می‌کند.

۲

مستند مرتبط: قانون حمایت خانواده ـ ماده ۲۹

۳

مستند مرتبط: قانون مدنی ـ تبصره الحاقی ماده ۳۳۶

موضوعات مرتبط

کلیدواژه‌های رأی

موضوعات اصلی برای جست‌وجو و ارتباط این رأی با سایر قوانین و آرا.

شرط تنصیف داراییاجرت‌المثلنحلهطلاقحقوق مالی زوجه
منبع رسمی

سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران

برای استناد قضایی یا پژوهشی، متن کامل رأی، گزارش پرونده، استدلال هیأت عمومی و مقررات استنادی را در منبع رسمی مطالعه و تطبیق دهید.

مشاهده متن کامل رسمی