۱۹۰
متن رسمی ماده
ماده ۱۹۰ قانون مدنی
برای صحت هر معامله شرایط ذیل اساسی است:
۱) قصد طرفین و رضای آنها
۲) اهلیت طرفین
۳) موضوع معین که مورد معامله باشد
۴) مشروعیت جهت معامله
قانون مدنی
ماده ۱۹۰
شرایط اساسی صحت معامله
تفکیک محتوامتن رسمی قانون≠توضیح آموزشی دادپلاس
منبع متن قانونپایگاه ملی قوانین و مقررات کشور
آخرین تطبیق۲۲ تیر ۱۴۰۵
مشاهده منبع رسمی ←توضیح آموزشی دادپلاس
شرح ساده و دقیق ماده
برای معتبر بودن یک معامله، قانون چهار محور اصلی را بررسی میکند: طرفین واقعاً ایجاد معامله را خواسته باشند و رضایت داشته باشند؛ از نظر قانونی توان انجام معامله را داشته باشند؛ موضوع قرارداد معلوم و قابل تشخیص باشد؛ و جهت تصریحشده معامله نامشروع نباشد.
این ماده یک چارچوب کلی است. اثر نبودن هر شرط یکسان نیست و برای تشخیص بطلان، عدم نفوذ یا اثر دیگر باید مواد بعدی و قانون خاص همان معامله بررسی شود.
آزمونمحور
دامها و نکات آزمونی
- دام مهم آزمونی: فقدان هر یک از شرایط ماده ۱۹۰ الزاماً ضمانت اجرای یکسان ندارد.
- قصد و رضا دو مفهوم جدا هستند؛ فقدان قصد با اکراه و عیب رضا یکسان نیست.
- برای جهت معامله، ماده ۲۱۷ مهم است: اصولاً تصریح جهت لازم نیست؛ اما اگر تصریح شود باید مشروع باشد.
- معین بودن موضوع را باید همراه مواد ۲۱۴ و ۲۱۶ تحلیل کرد.
رویه عملی
کاربرد در قرارداد و پرونده
- در دعوای بطلان یا عدم نفوذ قرارداد، ادعا باید دقیقاً به یکی از ارکان قانونی و دلیل اثبات آن متصل شود.
- در تنظیم قرارداد، مشخصات طرفین، اختیار و اهلیت آنان، موضوع و اوصاف تعهد و هدفهای تصریحشده باید بدون ابهام ثبت شود.
- قاضی یا وکیل برای نتیجه نهایی باید نوع قرارداد، قانون خاص و آثار فقدان هر شرط را جداگانه بررسی کند.
اعتبار متن
وضعیت اصلاح یا الحاق
در نسخه تنقیحی رسمی مورد بررسی، برای متن این ماده عبارت «اصلاحی» یا «الحاقی» درج نشده است. برای استناد در پرونده، همواره آخرین نسخه رسمی و قوانین خاص مرتبط نیز کنترل شود.
متن رسمی ماده از توضیح آموزشی جداست. تحلیل پرونده واقعی مستلزم بررسی مواد مرتبط، قوانین خاص، رویه قضایی، ادله و مفاد کامل اسناد است.