حقوق خانواده و آیین دادرسی مدنی

رأی وحدت رویه شماره ۷۰۵

صلاحیت محلی در دعوای مطالبه مهریه

تاریخ صدور: 1386/08/01انتشار رسمی: رأی شماره 705هیأت عمومی دیوان عالی کشور
شماره رأی۷۰۵
چکیده رأی

مهریه دینی منقول و ناشی از عقد نکاح است؛ ازاین‌رو خواهان می‌تواند دعوای مطالبه آن را افزون بر محل اقامت خوانده، در محل وقوع عقد یا محل اجرای تعهد نیز مطرح کند.

نتیجه حقوقی رأی

قاعده حقوقی رأی

خلاصه قاعده‌ای که از رأی هیأت عمومی دیوان عالی کشور قابل استخراج است.

چون مهر از عقد نکاح ناشی و به مجرد عقد بر ذمه زوج مستقر می‌شود و دیون از حیث صلاحیت در حکم مال منقول‌اند، دعوای مطالبه مهریه مشمول ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی مدنی است و زوجه می‌تواند به دادگاه محل وقوع عقد یا محل انجام تعهد نیز مراجعه کند.

کاربرد در رسیدگی و دفاع

کاربرد رأی در رسیدگی و دفاع

مهم‌ترین نتایج قابل استفاده رأی در رسیدگی قضایی، دفاع و تحلیل پرونده.

۱

ماده ۱۲ قانون حمایت خانواده حق طرح دعوای زوجه در دادگاه محل سکونت خود را نیز مقرر کرده است، مگر آنکه خواسته مطالبه مهریه غیرمنقول باشد.

۲

مستند مرتبط: قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی ـ مواد ۱۱ و ۱۳

۳

مستند مرتبط: قانون مدنی ـ مواد ۲۰ و ۱۰۸۲

موضوعات مرتبط

کلیدواژه‌های رأی

موضوعات اصلی برای جست‌وجو و ارتباط این رأی با سایر قوانین و آرا.

مهریهصلاحیت محلیمحل وقوع عقدمال منقولماده ۱۳
منبع رسمی

سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران

برای استناد قضایی یا پژوهشی، متن کامل رأی، گزارش پرونده، استدلال هیأت عمومی و مقررات استنادی را در منبع رسمی مطالعه و تطبیق دهید.

مشاهده متن کامل رسمی