وحدت متهم به تنهایی برای تجمیع پروندهها کافی نیست.
کیفری
نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۷۱۹
شرایط رسیدگی توأمان به اتهامات متعدد یک متهم
نظریه مشورتی دیدگاه اداره کل حقوقی درباره یک پرسش حقوقی است و برای قاضی الزامآور نیست. برای استناد، قانون، آرای وحدت رویه و متن رسمی منبع نیز بررسی شود.
؟
خلاصه کاربردی دادپلاس
رسیدگی توأمان زمانی قابل اعمال است که پروندههای اتهامی متعدد متهم واحد، از حیث مرحله رسیدگی در وضعیت مشابهی قرار داشته باشند.
پرسش حقوقی چه بوده است؟
اگر یک پرونده برای اعتراض به قرار منع تعقیب و پرونده دیگر با کیفرخواست در دو شعبه دادگاه مطرح باشد، آیا باید توأمان رسیدگی شوند؟
نتیجه نظریه مشورتی
در وضعیتی که یکی از پروندهها در مرحله اعتراض به قرار منع تعقیب و دیگری در مرحله رسیدگی پس از صدور قرار جلب به دادرسی است، زمینه قانونی برای رسیدگی توأمان فراهم نیست؛ مگر آنکه بعداً هر دو پرونده در وضعیت قابل جمع قرار گیرند.
در استفاده از این نظریه به چه نکاتی توجه شود؟
مرحله رسیدگی و وضعیت شکلی پروندهها باید قابل جمع باشد.
پس از نقض قرار منع تعقیب و صدور قرار جلب، امکان بررسی مجدد تجمیع وجود دارد.
کلیدواژههای نظریه
رسیدگی توأماناتهامات متعددماده ۳۱۳قرار منع تعقیب
منبع رسمی
مشاهده متن کامل رسمیسامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران
استعلام و پاسخ بالا برای خوانایی خلاصه شدهاند. برای پژوهش یا استناد، متن کامل رسمی و مقررات مرتبط را در منبع اصلی مطالعه کنید.