قانون مدنی
همه مواد این قانونماده ۲۲۰
آثار عرفی و قانونی عقد
متن رسمی
ماده ۲۲۰ قانون مدنی
عقود نه فقط متعاملین را به اجرای چیزی که در آن تصریح شده است ملزم می نماید بلکه متعاملین به کلیه نتایجی هم که به موجب عرف و عادت یا به موجب قانون از عقد حاصل می شود ملزم می باشند.
شرح آموزشی
توضیح ساده و دقیق ماده
تعهدات طرفین فقط همان عباراتی نیست که صریحاً در قرارداد نوشته شده است؛ قانون و عرف مرتبط نیز میتوانند آثار و تکالیفی را به قرارداد اضافه کنند.
برای تعیین این آثار باید نوع قرارداد، قانون حاکم و عرف قابل اثبات همان حرفه یا محل بررسی شود. عرف نمیتواند حکم آمره قانون را کنار بگذارد.
آزمونمحور
دامها و نکات آزمونی
- ماده ۲۲۰ مکمل قرارداد است و نشان میدهد سکوت قرارداد همیشه به معنای نبود تعهد نیست.
- عرف و عادت باید مرتبط و قابل احراز باشد؛ هر عادت شخصی یا ادعایی عرف حقوقی محسوب نمیشود.
- ماده ۲۲۵ درباره امری است که عرفاً چنان متعارف است که عقد بدون تصریح هم منصرف به آن است.
رویه عملی
کاربرد در قرارداد و پرونده
- استناد به تکالیف عرفی در نحوه تحویل، بستهبندی، زمانبندی یا کیفیت اجرای تعهد، متناسب با موضوع معامله.
- تفسیر سکوت یا ابهام قرارداد با توجه به قواعد قانونی و عرف معتبر حوزه فعالیت طرفین.