۲۲۰
متن رسمی ماده
ماده ۲۲۰ قانون مدنی
عقود نه فقط متعاملین را به اجرای چیزی که در آن تصریح شده است ملزم مینماید، بلکه متعاملین به کلیه نتایجی هم که به موجب عرف و عادت یا به موجب قانون از عقد حاصل میشود، ملزم میباشند.
قانون مدنی
ماده ۲۲۰
آثار عرفی و قانونی عقد
تفکیک محتوامتن رسمی قانون≠توضیح آموزشی دادپلاس
منبع متن قانونپایگاه ملی قوانین و مقررات کشور
آخرین تطبیق۲۲ تیر ۱۴۰۵
مشاهده منبع رسمی ←توضیح آموزشی دادپلاس
شرح ساده و دقیق ماده
تعهدات طرفین فقط همان عباراتی نیست که صریحاً در قرارداد نوشته شده است؛ قانون و عرف مرتبط نیز میتوانند آثار و تکالیفی را به قرارداد اضافه کنند.
برای تعیین این آثار باید نوع قرارداد، قانون حاکم و عرف قابل اثبات همان حرفه یا محل بررسی شود. عرف نمیتواند حکم آمره قانون را کنار بگذارد.
آزمونمحور
دامها و نکات آزمونی
- ماده ۲۲۰ مکمل قرارداد است و نشان میدهد سکوت قرارداد همیشه به معنای نبود تعهد نیست.
- عرف و عادت باید مرتبط و قابل احراز باشد؛ هر عادت شخصی یا ادعایی عرف حقوقی محسوب نمیشود.
- ماده ۲۲۵ درباره امری است که عرفاً چنان متعارف است که عقد بدون تصریح هم منصرف به آن است.
رویه عملی
کاربرد در قرارداد و پرونده
- استناد به تکالیف عرفی در نحوه تحویل، بستهبندی، زمانبندی یا کیفیت اجرای تعهد، متناسب با موضوع معامله.
- تفسیر سکوت یا ابهام قرارداد با توجه به قواعد قانونی و عرف معتبر حوزه فعالیت طرفین.
اعتبار متن
وضعیت اصلاح یا الحاق
در نسخه تنقیحی رسمی مورد بررسی، برای متن این ماده عبارت «اصلاحی» یا «الحاقی» درج نشده است. برای استناد در پرونده، همواره آخرین نسخه رسمی و قوانین خاص مرتبط نیز کنترل شود.
متن رسمی ماده از توضیح آموزشی جداست. تحلیل پرونده واقعی مستلزم بررسی مواد مرتبط، قوانین خاص، رویه قضایی، ادله و مفاد کامل اسناد است.